۶ تیر ۱۳۹۵

غصه‌دان


غصه‌دان هر چقدر بزرگ و جادار، جایی غصه تمام می‌شود، غصه تمام نمی‌شود، دیگر جا ندارد. حالا دیگر هر چه سوریه و یمن ویران‌تر شوند، هر چه آواره و سر به بیایان گذاشته، نه، دل به آب‌ها داده‌ها بیشتر در آب بیافتند، فرقی نمی‌کند. اندازه رعایت نشده است. هر چه بیشتر مشکلی، دردی، غصه‌ای خودش را به در و دیوار شما بزند- تصاویری که دیدیم و خبرهایی که خواندیم و یا به گوشمان رسید، تصاویر کم‌رنگ و اخبار بی تکان‌تر و گوشمان کرتر می‌شود. گویید شما که نور تصاویر و فریاد اخبار نور چشممان و زور شنوایی‌مان را گرفته باشد.
بعد جایش را خشم می‌گیرد و قبل از خشم نفرت. نفرت اگر به خشم درآید باز خوب است. اگر بماند. وای به وقتی که بماند.

هیچ نظری موجود نیست: