۲۶ اسفند ۱۳۹۰

قطر



روزنامه‌نگاران به طعنه می‌پرسند، که قطر به اندازه چند زمین فوت‌بال است!- قطر تیم سن ژرمن را خریده است و جام جهانی آینده در زمین قطر انجام خواهد شد. و بعد اشاره به بلندپروازی‌های ناپلئون، جزیره کرس فرانسه را نشان می‌دهند که زادگاه ناپلئون بود.

کارشناسان می گویند که قطر دارد اعصاب کشورهای عربی، مثل سعودی و مصر و مخصوصا الجزایر را خرد می‌کند، البته روابطش با عربستان سعودی بهتر شده، اما آن‌ها هم این به صحنه آمدن قطر را خوش ندارند. قطر از وضعیت ویران کشورهای عربی استفاده کرده البته می‌داند که مصر قدرت‌مندترین کشور عربی خواهد شد.
سعودی‌ها در مورد سوریه عقب‌نشینی کرده‌اند. گفته‌اند که موقعیت سوریه خیلی پیچیده است. قطر در جغرافیای خطرناک میان ایران و سعودی‌هاست. قطر جماعتی ایرانی تبار دارد. با ایران همکاری دارد. قطر هیچ نفعی از جنگ ایران ندارد. خطر برایش از سوی سعودی‌هاست و نه ایران. غربی‌ها پول نداشتند و خرج حمله به لیبی را قطر به عهده گرفت اما مسئله گاز مهم بود و دل‌خوری الجزایر هم به این دلیل است.

در سال ۲۰۰۳ در حمله به عراق، در کنار هشت‌هزار سرباز امریکایی ، امام قرضاوی خطبه‌ای ضد امریکایی خواند.

بهار عرب دولت‌مردان عرب را متزلزل کرد و قطر خواست تاریخ را از دست ندهد. که اخوان‌المسلمین به سوی دمکراسی پیش برود، یا دمکراسی را از دست ندهند- همچنان کارشناسان‌اند که می‌گویند.
تلویزیون الجزیره، پوشش رسانه‌ای که اصلا بی‌طرف نیست و هوادار است. در زمان انقلاب‌های عربی، تنها ریش‌دار ها را نشان می‌داد. تلویزیون الجزیره به اخوان‌المسلمین نزدیک است. حالا همان امام قرضاوی به رهبر معنوی اخوان المسلمین منطقه تبدیل شده. می‌خواهد با همه رؤسای اسلام‌گراها حرف بزند. حتی طالبان دفتری در قطر دارد. حماس و دیگر احزاب اسلامی. تلویزیون الجزیره بحران در بحرین را مطلقا پوشش نداد. قطری‌ها وهابی هستند.

قطر یک میلیون و هفت‌صد هزار جمعیت دارد با دویست و پنجاه هزار قطری، از ثروت‌مندترین مردمان جهان. . باقی غیر قطری هستند. کارگران بنگالی و هندی وچاد و سودانی و سریلانکایی تا استعدادهای غربی. قطر کشوری‌است از درون محافظه‌کار و از بیرون تجملات غربی پسند و روی گشوده. در بحران مالی امریکا قطری ها خیلی پول از دست دادند. بعد از آن مشاوران سوئیسی استخدام کردند و حالا دارند از بحران اروپا سوءاستفاده یا استفاده می‌برند. هرولتز لندن را خریده‌اند. زمین های افریقا را می‌خرند. مقاله‌ای در نوول اکونومیست می‌گفت که قطری ها به زودی بزرگترین تولید کننده مواد کشاورزی جهان خواهند شد.
بهترین استعدادهای دنیا را می‌خرند. همان کاری که برای تلویزیون الجزیره کردند که بعدها از خود قطری‌ها استخدام کنند.

به حاشیه‌نشین‌های فرانسه- پاریس هم روی آورده‌اند. مناطق عرب و مسلمان نشین. وقتی سیاستِ بی‌سیاست دولت فرانسه شکست می‌خورد، وقتی بانک‌ها به استعداد جوانان عرب و شمال افریقایی حاشیه پاریس سرمایه نمی‌دهند و حتی یک نماینده شوراهای شهر نیست که آنان را به حضور بپذیرد، امیر قطر سه ساعت وقت و ناهار می‌دهد. هنوز چیزی نشده بودجه‌ای پنجاه میلیون یورویی در اختیار اراده‌ و ایده‌های جوان گذاشته‌اند. این ها را انجمن‌ها و نمایندگان حاشیه‌نشین‌ها می‌گویند.

هیچ نظری موجود نیست: