۶ فروردین ۱۳۹۱

یکی همه به روز بود و یکی همه به شب




ازصبح هر چه نیما بود خواندم و هر چه سپهری بود. در پی بیتی که عکسم را مقیم خود کند. یکی همه به شب بود و یکی همه به روز. تو گویی آن دو از یک اقلیم نبودند.

هیچ نظری موجود نیست: