۲۸ بهمن ۱۳۹۰

اعلامیه



به عرض آن جمله آشنایان یا مرتبطان و احیانا خویشان همین جا، از همین‌جا برسانم که وبلاگ و پلاس برای این نیست که شما بفهمید که من زنده‌ام یا مرده و از زندگی و مردگی من باخبر شوید. یا از مکان و وضعیت جغرافیایی من مطلع شوید. من در مردگی هم نوشته‌ام و متون من دستگاهی برای اندازه‌گیری درد و رنج من و خطر زیستن یا نزیستن ندارد. گاهی آدم افتاده هم راه می‌رود. نباید برود. اما می‌رود. گاهی آدم پایش را در نیستی می‌گذارد.

خلاصه از این‌جا بروید. این‌جا نوشتنگاه است. هیچ محیط جغرافیایی نیست. و آن‌که می‌نویسد من نیستم. و نوشتن از آن‌جایی می‌آید که شما را به آن راهی نیست. تنها نوشته به آن راه دارد.

هیچ نظری موجود نیست: