بگذار مرا
کمی کمتر از تو باشم
تا بتوانم کمی از تو بخواهم
گاهی
آنتونیو پورکیا
ترجمه نیشابور
6.1.12
اشتراک در:
نظرات پيام (Atom)
شمس
جلال
ماریا کالاس
به یاد سپهری و پردههای با جانش
étude
چه زود بزرگ شدی
خلاء، خطوط و پله
ساعت آبی
Venezia
آه، پلی بر ونیز
étude 2
گندم زار، گندم درو شده و گیاه جوان گندم
پاییز و گورستان نظامی آمریکاییان
آخر پاییز
خواب تابستان
AIX EN PROVENCE
تماشای باد و دریا و آسمان از پشت شیشه اتومبیل
روزی که سین بادبادکش را پرواز داد
فسیل زمستان
روز و شب با هم نشسته آب و آتش، هم قرین
جستجوی سیمرغ
خُلق
لویی و سین
سین و خطوطی چند
باز این آسمان آبیست
هستان
0 نظرات:
ارسال يک نظر