گاهی
تا نبینم
در شب
نوری روشن میکنم
آنتونیو پورکیا
ترجمه نیشابور
مؤلف گفته نور
نگفته چراغ
8.11.10
اشتراک در:
نظرات پيام (Atom)
شمس
جلال
ماریا کالاس
به یاد سپهری و پردههای با جانش
étude
چه زود بزرگ شدی
خلاء، خطوط و پله
ساعت آبی
Venezia
آه، پلی بر ونیز
étude 2
گندم زار، گندم درو شده و گیاه جوان گندم
پاییز و گورستان نظامی آمریکاییان
آخر پاییز
خواب تابستان
AIX EN PROVENCE
تماشای باد و دریا و آسمان از پشت شیشه اتومبیل
روزی که سین بادبادکش را پرواز داد
فسیل زمستان
روز و شب با هم نشسته آب و آتش، هم قرین
جستجوی سیمرغ
خُلق
لویی و سین
سین و خطوطی چند
باز این آسمان آبیست
هستان
بایگانی وبلاگ
-
◄
2012
(76)
-
◄
01
(48)
- اتوبوس هفتادو پنج و نود و پنج
- پاها
- درد
- پل سومی هم هست
- نقاشیهای بچهگانه
- زبان بسته
- برج و باروی من
- نخب
- این همان ترانه یا در اهمیت اجرا
- جوزپه
- تاریخ مقدس و آن وضعیت
- .
- بگذار مرا
- صد بار شاد بودن
- جوانی با جوانی
- او که همه را دوست دارد
- طرف تاریکتر من
- از درختی
- در هر بدی اندکی خوبی
- دیدن با چشمهای دیگری
- با خود حرف زدن
- حالا ما
-
◄
01
(48)
0 نظرات:
ارسال يک نظر